این جام بلورین که به دست من و تست

مشکن که تمام هرچه هست من و تست

وقتی که شکسته شد خدا می داند

نجوای شکستنش شکست من و تست

             ووووووووو

دامن مفشان زما که ما یار تو ایم

تو آیینه  ما آیینه بازار تو ایم

مانند دوتا چشم که همزاد هم اند

همسایه ی خوب در به دیوار توایم

          وووووووو

گر حنجره ها جداست آواز یکی است

شعراز ملکوت است غزلسازیکی است

حافظ گل و سعدی گل و مولانا گل

یعنی که بهار بلخ و شیراز یکی است

         ووووووووو

از دشت مغان لاله ی نوخیز بیار

گل خانه بدوش است هلا تیز بیار

در بزم سماع حضرت مولانا

گر شمس نشد شمیم تبریز بیار

        وووووووو

ای زخمی شمشیر تغافل دل من

آواره تر از مسافر گل  دل من

باور نکند هیچکس الا من و تو

افتاده به کوچه های کابل دل من

           ووووووووو