این جام بلورین که به دست من و تست

مشکن که تمام هرچه هست من و تست

وقتی که شکسته شد خدا می داند

نجوای شکستنش شکست من و تست

             ووووووووو

دامن مفشان زما که ما یار تو ایم

تو آیینه  ما آیینه بازار تو ایم

مانند دوتا چشم که همزاد هم اند

همسایه ی خوب در به دیوار توایم

          وووووووو

گر حنجره ها جداست آواز یکی است

شعراز ملکوت است غزلسازیکی است

حافظ گل و سعدی گل و مولانا گل

یعنی که بهار بلخ و شیراز یکی است

         ووووووووو

از دشت مغان لاله ی نوخیز بیار

گل خانه بدوش است هلا تیز بیار

در بزم سماع حضرت مولانا

گر شمس نشد شمیم تبریز بیار

        وووووووو

ای زخمی شمشیر تغافل دل من

آواره تر از مسافر گل  دل من

باور نکند هیچکس الا من و تو

افتاده به کوچه های کابل دل من

           ووووووووو

بایک سلام دوستانه و بدون مقدمه عرض کنم که بنده حقیرپس از جندین

سال رفت و برگشت میان دوکشورهمسایه (افغانستان و ایران) دریافتم که

میان هموطنان مقیم در وطن و مهاجرین عزیزازبعضی جهات و جنبه ها

فاصله های عمیقی وجود دارد ازجمله :

آنکه در وطن زیست می کند فقیر تر اما شادتر است

مهاجر دلهره دارد مضطرب است بیشتر رنج می برد

و کمتر از ته دل می خندد

خنده قاه قاه را درمیان جماعت مهاجر کمتر شنیده ام

مهاجر بیشتر برای زمان حال زندگی میکندو کمتر به فردای خویش امیدوار است

در حالیکه افغانهای مقیم در وطن رنجها و مشکلات امروز را بااین آرزو که

فردای روشنی درپیش خواهد بود تحمل میکنند

یعنی زندگی به امید فردا

در افغانستان حضورامید و اعتماد رابیشتر میتوان احساس کرد

آنهاییکه در داخل اندنسبت به مهاجرین غالبا فقیر تر اند و بیکار تر

سرسخت تر اند و سختکوش تر

بیماری در داخل بیشتر از نوع بیماری های فزیکی و جسمانی است

اما در میان مهاجرین اغلب مریض ها بیماران روحی ـ روانی اند

آنها که در وطن زندگی میکنندمغرورتر اند و بلند ترحرف می زنند

اما مهاجرین دلشکسته تراندو آرام و آهسته حرف میزنندچیزی شبیه

نجوا

داخلی ها دست و دلبازتر و رادیکال تراند

مهاجرین زرنگ ترو محافظه کارتر اند

البته این مواردحکم قطعی نیست و تحقیقاتی هم در زمینه انجام نشده است . از این گذشته در همه جا و در میان اقشار مختلف افغانهای داخل

و مهاجرین خارج از کشورفکر ها سلیقه ها و گرایش ها از این فردتا آن

فرد ممکن است فرسنگها فاصله داشته باشدچه رسد در میان ملیونها

انسان . ولی به هرحال نمای کلی اینچنین بنظر میرسد. دراکثر جاها

میتوان چنین تصویر ها و تفاوت هایی را مشاهده کرد. باز هم تکرار میکنم

این موارد قطعی و صد در صد نیست. در بین افغانها در داخل و همچنین

در میان مهاجرین لایه ها قشر ها و تفاوت های زیادی وجود دارد لذا نمیتوان

در مورد همه یکسان قضاوت کرد

ازرحمت توهیچ سری بی نصیب نیست

چون شهر شهر توست کس اینجاغریب نیست

           برما که آهوان پناهنده ی تو ایم

           یک ذره التفات تو امری عجیب نیست

در حضرت تو اشک امانم نمی دهد

حتا مجال زمزمه ی " یاحبیب " نیست

          این جاصدای گام تو احساس می شود

         فتح زمین به دست تو آیاقریب نیست ؟

در سوز و ساز وزمزمه ی یاعلی علی

گنجشک حضرت تو کم از عندلیب نیست

        آنکس که زخم خورده ی شمشیرعاشقی است

        جز حضرت حبیب کس اورا طبیب نیست

در جای جای شهر بلاخیز من امام

دیگر دعاجزآیه ی "امن یجیب " نیست

       آن جا که تیغ فقر  گلو پاره می کند

       وحشی تر از تفنگ بلایی مهیب نیست

      با خشم گفته ایم تبار فرنگ  را

      این قریه های سوخته جای صلیب نیست